لا اله الا هو

دیوان عشق

mc — Tue, 26 May 2009 12:07:12 GMT

دوست دارم شب را با غم سر کنم

دفترم با اشک چشمان تر کنم

نام آن دفتر کنم دیوان عشق

عشق را عنوان آن دفتر کنم

شمع و من و پروانه

mc — Tue, 26 May 2009 12:05:17 GMT

دل اسیر زلف جانان گشت چون دیوانه بود

کی به زنجیر افتادی دل , اگر فرزانه بود

منت از پیمانه دارم ز آنکه از غمها رهد

آنکه بی خود کرد یکساعت مرا, پیمانه بود

تا سحر شمع و من و پروانه با هم سوختیم

آنکه بر مقصود نایل شد سحر , پروانه بود

دل دیوانه

mc — Tue, 26 May 2009 12:04:13 GMT

بس در سر زلف بتان جا کردی ای دل

ما را میان خلق رسوا کردی ای دل

غافل مرا از فکر فردا کردی ای دل

تا از کجا ما را تو پیدا کردی ای دل

روزم سیه , حالم تبه کردی تو کردی

ای دل بسوزی هر گنه کردی تو کردی

ای دل بلا ,ای دل بلا , ای دل بلایی

ای دل سزاواری که دائم مبتلایی

از مایی آخر خصم جان ما چرایی

دیوانه جان آخر چه ای کار کجایی

مجنون شوی دیوانه ام کردی تو کردی

از خویشتن بیگانه ام کردی تو کردی

جام می

mc — Tue, 26 May 2009 12:03:27 GMT

گر چه مستیم و خرابیــم چو شبهای دگـــــــر

باز کن ساقــــــــــی مجلس سر مینای دگــــر

امشبـــــــی را که در آنیم غنیمت شمــــــریم

شاید ای جان نـــــرسیدیم به فردایی دگـــــــر

عهد کردم که دگر" می" نخورم در همه عمر

بجـــز از امشب و فردا شب و شبهای دگـــــر

نماز عشق

mc — Tue, 19 May 2009 22:40:15 GMT

يک شبي مجنون نمازش را شکست

بي وضو در کوچه ليلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود

فارغ از جام الستش کرده بود

سجده اي زد بر لب درگاه او

پر زليلا شد دل پر آه او

گفت : يا رب از چه خوارم کرده اي

بر صليب عشق دارم کرده اي

جام ليلا را به دستم داده اي

وندر اين بازي شکستم داده اي

نشتر عشقش به جانم مي زني

دردم از ليلاست آنم مي زني

خسته ام زين عشق ، دل خونم مکن

من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرد اين بازيچه ديگر نيستم

اين تو و ليلاي تو ، من نيستم

گفت: اي ديوانه ليلايت منم

در رگ پيدا و پنهانت منم

سال ها با جور ليلا ساختي

من کنارت بودم و نشناختي

عشق ليلا در دلت انداختم

صد قمار عشق يک جا باختم

کردمت آوارهي صحرا نشد

گفتم عاقل مي شوي اما نشد

سوختم در حسرت يک يا ربت

غير ليلا برنيامد از لبت

روز و شب او را صدا کردي ولي

ديدم امشب با مني گفتم بلي

مطمئن بودم به من سرميزني

در حريم خانه ام در ميزني

حال اين ليلا که خوارت کرده بود

درس عشقش بيقرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم

صد چو ليلا کشته در راهت کنم

یا باقی

mc — Tue, 14 Apr 2009 09:09:17 GMT

پرواز ملکوتی حضرت حاج سید علی اشرف صادقی را به اطلاع تمام حق پرستان و حقیقت جویان میرساند .

مولانا جلال‌الدين

mc — Sat, 04 Apr 2009 21:24:36 GMT

بميريد، بميريد در اين عشق بميريد
در اين عشق چو مرديد همه روح پذيريد

بميريد، بميريد وز اين مرگ مترسيد
کاز اين خاک برآييد سماوات بگيريد

يکي تيشه بگيريد پي حفره زندان
چو زندان بشکستيد همه شاه و اميريد

بميريد بميريد، بميريد وز اين ابر برآييد
چو زين ابر برآييد همه بدر منيريد

قلندرم

mc — Sat, 04 Apr 2009 21:19:50 GMT

در بدر هميشگي كولي صد ساله منم
خاك تمام جاده‌هاست جامه كهنه تنم

هزار راه رفته‌ام هزار زخم خورده‌ام
تا تو مرا زنده كني هزار بار مرده‌ام

شب از سرم گذشته بود در شب من شعله زدي
براي تطهير تنم صاعقه ‌وار آمدي

قلندرم، قلندرم گم شده دربدرم
فروتر از خاك زمين از آسمان فراترم

قلندرانه سوختم لب از گلايه دوختم
برهنگي خريدم و خرقه تن فروختم

هوا شدي نفس شدم تيشه زدي ريشه شدم
آب شدي عطش شدم سنگ زدي شيشه شدم

تُهي ز قهر و كين شدم برهنه چون زمين شدم
مرا تو خواستي اينچنين ببين كه اينچنين شدم

سپرده‌ام تن به زمين خون به رگ زمان شدم
سايه صفت در پي تو راهي لامكان شدم

هيچ شدم تا كه شوم سايه تو وقت سفر
مرا به خويشتن بخوان به باغ آيينه ببر

قلندرم، قلندرم گم شده دربدرم
فروتر از خاك زمين از آسمان فراترم

سعدی

mc — Sat, 28 Mar 2009 13:40:09 GMT

هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم      نبود بر سر آتش میسرم که نجوشم
به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم      شمایل تو بدیدم نه صبر ماند و نه هوشم
حکایتی ز دهانت به گوش جان من آمد      دگر نصیحت مردم حکایتست به گوشم
مگر تو روی بپوشی و فتنه بازنشانی      که من قرار ندارم که دیده از تو بپوشم
من رمیده دل آن به که در سماع نیایم      که گر به پای درآیم به دربرند به دوشم
بیا به صلح من امروز در کنار من امشب      که دیده خواب نکردست از انتظار تو دوشم
مرا به هیچ بدادی و من هنوز بر آنم      که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم
به زخم خورده حکایت کنم ز دست جراحت      که تندرست ملامت کند چو من بخروشم
مرا مگوی که سعدی طریق عشق رها کن      سخن چه فایده گفتن چو پند می‌ننیوشم
به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل      و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم

حضرت حافظ

mc — Sat, 28 Mar 2009 13:36:59 GMT

کنار آب و پای بيد و طبع شعر و ياری خوش

معاشر دلبری شيرين و ساقی گلعذاری خوش

الا ای دولتی طالع که قدر وقت می‌دانی

گوارا بادت اين عشرت که داری روزگاری خوش

هر آن کس را که در خاطر ز عشق دلبری باريست

سپندی گو بر آتش نه که دارد کار و باری خوش

عروس طبع را زيور ز فکر بکر می‌بندم

بود کز دست ايامم به دست افتد نگاری خوش

شب صحبت غنيمت دان و داد خوشدلی بستان

که مهتابی دل افروز است و طرف لاله زاری خوش

می‌ای در کاسه چشم است ساقی را بناميزد

که مستی می‌کند با عقل و می‌بخشد خماری خوش

به غفلت عمر شد حافظ بيا با ما به ميخانه

که شنگولان خوش باشت بياموزند کاری خوش